مدال لیاقت خدا

زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی

از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

 سخن در پرده می گویم چو گل از غنچه بیرون آی

که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی

    پیشاپیش فرارسیدن  سال نو و بهار پر طراوت را که نشانه قدرت لایزال الهی و  تجدید

     حیات طبیعت  است رابه تمامی دوستان عزیز م تبریک و تهنیت عرض نموده و سالی

 سرشار از برکت  ، شادی ،کامروایی ، موفقیت و البته به دور از غم را از درگاه خداوند

 متعال برای شما عزیزان مسئلت مینمایم.

پیام نوروز این است :

دوست داشته باشید وزندگی کنید،زمان همیشه ازآن شما نیست....

تعطیلات خوب وخوشی داشته باشید.

دوباره کبوتر ها را پرواز خواهم داد

ولحظه ها را به مهربانی تزئین خواهم کرد

به کوه ودشت وبیابان

به سبزه وریحان

سلامی دوباره خواهم داد

در انتظار روزی خواهم بود

روزی که سلام گفتن

بهترین کلام خواهد بود

وهر کس

برای هم ترانه خواهد خواند

روزی که قفل ها شکسته خواهد شد

وخانه همسایه پر از شادی خواهد بود

روزی که همدلی وهمزبانی در اوج خواهد بود

وزندگی وتنها بودن

به با هم بودن تبدیل خواهد بود

روزی که کلام معنایش را از دوستی ها می گیرد

تا برای دوستی

دنبال حرف تازه ای نگردیم

روزی که کبوتر های عشق را پرواز خواهیم داد

وبه زیبایی

در خانه هامان را به روی هم باز خواهیم کرد

وکوچه های خاکی

دوباره با  بوی خاک نم خورده

عطر آگین خواهد شد

وکودکان دوباره آواز زندگی را

با هلهله وشادی سر خواهند داد

ودوستی ها ابدی خواهد بود

شاید  آن روز

من نباشم

                                            رهگذر

                                       15/12/1390

در نیمه شب  تنها

برای خودم می شکنم

تا صدای شکستن قلبم راکسی نشوند

زمستان رخت سفید خویش را جمع میکند

وبهار جامه سبز خود را آماده

راست گفته اند

زمستان می رود

روسیاهی به زغال می ماند..

                رهگذر

از کسانیکه مرا دوســـــــــــــــــــــت دارند ممنونم، آنان قلب مرا بزرگتر میکنند...

ازکسانیکه مرا ترک میکنند متشـــــــــــــکرم ، آنان بمن می آموزند که هیچ چیز تا ابد

ماندنی نیست...

از کسانیکه با من مـــــیمانند سپاسگذارم، آنان بمن معنای دوست واقعی را نشان میدهند...

هیچ انتظاری از کسی ندارم!
و این نشان دهنده ی قدرت من نیست !
مسئله، خستگی از اعتمادهای شکسته است
.

در جستجوی قلبِ زیبا باش نه صورتِ زیبا
زیرا هر آنچه زیباست همیشه خوب نمی ماند
امـا آنچه خوب است همیشه زیباست

یادش بخیر

کوچه های خاکی نم زده

وجارو خورده

که بوی خاک نم زده میداد

وانتهای کوچه کوچه بن بست

تیر چراغ برق

وحیاطی که درخت توت

شاخه هایش را

به کوچه می انداخت

تا بچه ها زیر سایه

قایم موشک بازی کنند

وحالا کوچه ها خالی شده

وهمه سر در گریبان وافسرده

کاش دلها هم مهربان می بود

ویادها

فراموش نمی شد؟؟؟؟

                             رهگذر              1390/10/29

پرنده ای نشسته لب پنجره

دلش میخواهد

در قفس باشد

وقتی  که پر ندارد

آزادی را میخواهد

چکار؟؟؟؟

                      رهگذر

دلا یاران سه قسمند ار بدانی

                             زبانی ,اند مالی , اند جانی

به نانی نان بده از در برانش

زبانی را نگه دار با زبانی

ولیکن یار جانی را نگهدار

دوستی یکی از بهترین وزیباترین رابطه هایی است که میان انسانها از قدیم بوده وهست وخواهد بود یافتن دوست شاید اسان باشد ولی نگه داشتن دوست مشکل است در رابطه با دوستی شاعران زیادی شعرهای زیبایی گفته اند که در هر زمان ومکان مورد استفاده قرار میگیرد ودر زمانهای مختلف دوستی ها نیز شاید از تغییرات شرایط بی تاثیر نبوده وگاهی باعث بروز مشکلاتی  هم میگردد زندگی اساسا جز محبت هیچ نیست در این زمانه نه چندان مناسب ادمها هم فرق کرده اندو دوستی ها نیزبرای مقاصدی اتنخاب میشود مثل تجارت وشاید بتوان گفت از اون دوستی های جانی اثری یافت نمیشود علت در خود انسانهاست ودوری قلبها...

زندگی دفتری از خاطره  هاست

یک نفر در دل شب

یک نفر در دل خاک

یک نفر همدم خوشبختی هاست

یک نفر همسفر سختی هاست

چشم تا باز کنیم

عمرمان میگذرد

ما همه همسفر ورهگذریم

آنچه باقیست

فقط  نیکی هاست

مدعیان رفاقت بسیارند ولی رفاقت را باید با صداقت آزمود دوستی یک معامله نیست دوستی بالاتر از عشق هست

حیف که در این زمانه پر ازرنگ وریا دوستی ها به نرخ روز هست ولحظه ای انهم به سود وزیان که دور از جوانمردی ومروت است کلمات محبت ودوستی وصداقت خریداری ندارد ومهربانی گم شده است .هر جا باشیم بالا یا پایین درک مهم تره از همه چیز است .

خود خواهی وخود بزرگ بینی رشد زیادی کرده ودوستی ها نیزپایه واساسی ندارند.

دل ها خشن تر وبی احساس تر وفاقد مهر ومحبت ودر این زمانه چه انتظاری میتوان داشت

د رآنجایی که مردانش عصا از کور میدزدند

                                             من از ناباوری آنجا محبت جستجو کردم

وخلاصه همه چیز به خود انسان بر میگردد وه رچه بکاریم همون را درو خواهیم کرد وبقول شاعر

نه هر چهره بر افروخت دلبری داند

نه هر که اینه سازد سکندری داند

تو بندگی  چو گدایان به شرط مزد نکن

که دوست خود روش بنده پروری داند

                                                                              شاد وپایدار ودلتان پر مهر باد

آواز گنجشگها را گوش کنیم

صدای زندگی است

زمستان در راه است

اندکی دانه

آنها را کفایت است

رهگذر

-- آینده کتابی است که امروز می نویسی چیزی بنویس که فردا از خواندن آن لذت ببری.

-- آفتاب به گیاهی گرما می دهد که سر از خاک بیون آورده باشد. ( تولستوی)

-- یک پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایان است شکست جای ماندن نیست کسی که به فکر

صعود به قله است زمین خوردن بخشی از کار است.

-- تجربه معلمی سخت گیر است اول امتحان میگیرد بعد درس می دهد.

-- سنگ پشت اولین مانع جدی می ایستد ولی آب راه خود را به سمت دریا می یابد.

سرباز به نجات دوستش رفت. به شکل معجزه آسایی توانست به دوستش برسد، او را روی شانه

هایش کشید و به پادگان رساند

افسر مافوق به سراغ آن ها رفت، سربازی را که در باتلاق افتاده بود معاینه کرد و با مهربانی و

دلسوزی به دوستش نگاه کرد و گفت :من به تو گفتم ممکنه که ارزشش را نداشته باشه، دوستت

مرده! خود تو هم زخم های عمیق و مرگباری برداشتی

سرباز در جواب گفت: قربان ارزشش را داشت

منظورت چیه که ارزشش را داشت!؟ می شه بگی؟

سرباز جواب داد: بله قربان، ارزشش را داشت، چون زمانی که به او رسیدم هنوز زنده بود، من از

شنیدن چیزی که او گفت احساس رضایت قلبی می کنم.

اون گفت: " جیم .... من می دونستم که تو به کمک من می آی

چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردم

چو درمانم نبخشیدی، به درد خویش خو کردم

چرا رو در تو آرم من که خود را گم کنم درتو

به خود باز آمدم نقش تو در خود جستجو کردم

خیالت ساده دل تر بود و با ما از تو یک رو تر

من این ها هردو با آیینه ی دل روبرو کردم

فشردم با همه مستی به دل سنگ صبوری را

ز حال گریه ی پنهان حکایت با سبو کردم

فرود آی ای عزیز دل که من از نقش غیر تو

سرای دیده با اشک ندامت شستشو کردم

صفایی بود دیشب با خیالت خلوت ما را

ولی من باز پنهانی ترا هم ، آرزو کردم

ملول از ناله ی بلبل مباش ای باغبان رفتم

حلالم کن اگر وقتی گلی درغنچه بو کردم

تو با اغیار پیش چشم من می در سبو کردی

من از بیم شماتت گریه پنهان در گلو کردم

حراج عشق و تاراج جوانی، وحشت پیری

در این هنگامه من کاری که کردم یاد او کردم

از این پس "شهریارا" ما و از مردم رمیدن ها

که من پیوند خاطر با غزالی مشک مو کردم

معلم که از عصبانیت شقیقه هایش می زد ، به چشمهای سیاه و مظلوم دخترک خیره شد و داد زد : ((چند بار بگم مشقاتو تمیز بنویس و دفترت رو سیاه و پاره نکن ؟ ها؟
فردا مادرت رو میاری مدرسه می خوام در مورد بچه ی بی انظباطش باهاش صحبت کنم ))
دخترک چانه لرزانش را جمع کرد …بغضش را به زحمت قورت داد و آرام گفت :
خانوم …مادم مریضه … اما بابام گفته آخر ماه بهش حقوق میدن … اونوقت میشه مامانم رو بستری کنیم که دیگه از گلوش خون نیاد …اونوقت میشه برای خواهرم شیر خشک بخریم که شب تاصبح گریه نکنه … اونوقت …
اونوقت قول داده اگه پولی موند برای من هم یه دفتر بخره که من دفترهای داداشم رو پاک نکنم و توش بنویسم …
اونوقت قول می دم مشقامو بنویسم …
معلم صندلیش را به سمت تخته چرخاند و گفت : بشین سارا …
و کاسه اشک چشمش روی گونه خالی شد …

ساده باشیم

چنان ساده که تنهائیمان

بانسیمی بدود تا سر کوه

ساده باشیم

چو طفلی گریان

که به پستانکی هم شاد شویم

ساده باشیم

چو رودی آرام

که در بستری از سنگ وره دور ودراز

همچنان جاری است

ساده باشیم

که این زندگی فانی را

می شود مثل  همون فرمول سخت

ساده کرد

جذر گرفت

ضرب وتقسیم نمود

حاصلش باز همان خواهد بود

ساده بودن

ساده ماندن

ساده رفتن

                   ششم دیماه نود--رهگذر

    وهمیشه شریک غم کسی باش ، نه دلیل غم او

    زندگی شادی نیست شاد کردن نیست

           زندگی قهقهه نیست لبخند است

سرشاری زندگی از همین نکات کوچک است که گاهی پیش درآمد اتفاقات بزرگ و سرنوشت ساز می شوند. آنها را جدی بگیرید، هر ماه ،هرهفته یکی از این نکات را روی آینه بنویسید تا هر روز ببینید و فراموش نکنید. برای یکدیگر تعریف کنید تا برای دوستانتان هم یادآوری شود.

-- وقتی به شدت عصبانی شدی دستهایت را در جیبهایت بگذار.

-- مهم نیست چه سنی داری هنگام سلام کردن مادرت را در آغوش بگیر.

-- اگر کسی تو را پشت خط گذاشت تا به تلفن دیگری پاسخ دهد تلفن را قطع کن.

-- هیچوقت به کسی که غم سنگینی دارد نگو ” می دانم چه حالی داری ” چون در واقع نمی دانی .

-- یادت باشد گاهی اوقات بدست نیاوردن آنچه می خواهی نوعی شانس و اقبال است.

-- ز صمیم قلب عشق بورز. ممکن است کمی لطمه ببینی، اما این تنها راه استفاده بهینه از حیات است.

-- در مورد موضوعی که درست متوجه نشده ای قضاوت نکن.

-- وقتی از تو سوالی را پرسیدند که نمی خواستی جوابش را بدهی، لبخند بزن و بگو: “برای چه می خواهید بدانید؟”

-- هرگز موفقیت را پیش از موقع عیان نکن.

-- هیچوقت پایان فیلم ها و کتابهای خوب را برای دیگران تعریف نکن.

-- وقتی احساس خستگی می کنی اما ناچاری که به کارت ادامه بدهی، دست و صورتت را بشوی و یک جفت جوراب و یک پیراهن تمیز بپوش. آن وقت خواهی دید که نیروی دوباره بدست آورده ای.

-- هرگز پیش از سخنرانی غذای سنگین نخور.

-- راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نکن.

-- شغلی را انتخاب کن که روحت را هم به اندازه حساب بانکی ات غنی سازد.

-- سعی کن از آن افرادی نباشی که می گویند : ” آماده، هدف، آتش ”

-- چتری با رنگ روشن بخر. پیدا کردنش در میان چتر های مشکی آسان است و به روزهای غمگین بارانی شادی و نشاط می بخشد.

-- هیچوقت در محل کار در مورد مشکلات خانوادگی ات صحبت نکن.

-- در مسافرت، وقتی هنگام ناهار به شهری می رسی رستورانی را که در میدان شهر است انتخاب کن.

-- در حمام آواز بخوان.

-- در روز تولدت درختی بکار.

-- فقط آن کتابهایی را امانت بده که از نداشتن شان ناراحت نمی شوی.

-- ساعتت را پنج دقیقه جلوتر تنظیم کن.

-- هنگام بازی با بچه ها بگذار تا آنها برنده شوند.

-- شیر کم چرب بنوش.

-- هرگز در هنگام گرسنگی به خرید مواد غذایی نرو. اضافه بر احتیاج خرید خواهی کرد.

-- فروتن باش، پیش از آنکه تو به دنیا بیایی خیلی از کارها انجام شده بود.

-- از کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، بترس.

-- فراموش نکن که خوشبختی به سراغ کسانی می رود که برای رسیدن به آن تلاش می کنند.

دشتها آلوده ست

در لجنزار گل لاله نخواهد رویید

در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت اید ؟

فکر نان باید کرد

و هوایی که در آن 

 نفسی تازه کنیم

گل گندم خوب است

گل خوبی زیباست

ای دریغا که همه مزرعه دلها را

علف هرزه کین پوشانده ست

هیچکس فکر نکرد

که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست

و همه مردم شهر

 بانگ برداشته اند

که چرا سیمان نیست 

 و کسی فکر نکرد

که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است

که به غیر از انسان 

 هیچ چیز ارزان نیست

 حمید مصدق

هله من گزیرم

کوچه لرده

نه آغتاری یام

ایندی زامان یاماندی

کوچه لر بوشالیپ

داملار اوجالیپ

اوردا من اغتاریپ یولداش  گزیرم

حس کردن لذتی دارد.

وما ماندیم ومی بالیم بخود

از بی مرامی ها

در هر صورت دوباره  می نویسم نوشتن ذهن را آروم میکنه ..وقدرت تخیل را قدرت می بخشه ولی بهتر دیدم که تو هر مطلب به موضوعی خاص ......بپردازم که هم تنوع.. داشته باشه وهم وسعت عمل بیشتری داشته باشم البته من بی مایه دوست دارم موضوعاتی بنویسم که ب ه درد کسی بخوره شاید به این وسیله لذت بیشتری را حس کنم

مطلبی تو  یکی از سایتها خوندم تکان دهنده بود  وبه عبارتی تلنگری بود به ما انسانها عکاسی از یه ماجرایی عکسی  گرفته بود که مدت طولانی  منو به فکر فرو برد

شیری بر طبق غریزه به اهویی  حمله کرده بود در حین دریدن شکم اهو متوجه شده که اهو حامله بوده وبجه آهویی در شکم داره از خوردن منصرف شده بوده ورویش را برگرونده بود ونشسته بود عکاس ماهر از این صحنه عکس زیبایی گرفته بود ومتوجه شده بود که شیر با دیدن بچه آهو در شکم مادر که اونو کشته بوده در جا سکته کرده بود وهمون جا مرده بود.

اینم از حس شیر درنده

راستش  خیلی  چیز ها از طبیعت وزندگی حیوانات میشه بیاموزیم ولی ساده وبی توجه رد می شیم چقدر خود خواه هستیم وچقدر بی انصاف وناشکر

 محبت جوهر زندگیه حتی محبت را حیوانات به خوبی درک میکنن بقول مولانا:

از محبت خارها گل میشود

تولستوی میگوید محبت همه چیز را مغلوب میکند وخودش هرگز مغلوب نمیشود.محبت سرمایه جاودانی است

اما خیلی ها هستن که قدر محبت را نمیدونن واونو به حساب کمبود ها میزارن. در این زمونه سخت که همه برای جمع آوری پول وثروت تلاش میکنند محبت جایی نداره همه در پی رسیدن به خوشی هستن ولی خوشی از بیرون به ادم منتقل نمیشه وباید از درون باشه واونم امکان پذیر نیست جز انکه دلی پر از محبت باشه

در کوچه های پر از خالی

دوری گردی خسته

داد میزد

ای مردم

مهربانی آوردم

دوره ارزانیست

قیمتش یک لبخند

یه نفر با سر زولیده وزار

سر خود از پنجره آورد برون

گفت مردک داد مزن

برو یک جای دگر

همه اینجا خوابند

                                                           رهگذر

فکر من مال من است

هر چه دارم به زبان میرانم

به کسی هم که ندارم کاری

توی این دشت پر از جنبده

من وتو رهگذریم

ساده ام

وبه یک لطف وصفا دلشادم

از صدای قمری

چه چه گنجشگها

وصدای باران

بارش برف سفید

وبه همه هستی زیبای خدا

کوه  ودشت وجتگل ورود

عشق میورزم من

ونمیدانم هیچ

که در این داد وهیاهوی بشر

چه شتابی است

کجا باد رفت

گمشده حلقه مهر

                   رهگذر90/9/19